Πόσο "άνθρωποι" είμαστε όταν δημιουργούμε... αυτό;

*Της Ρενάτας Γρυπάρη, εκπαιδεύτρια σκύλων (renata@skylosgiaspiti.gr)

Η ψυχή του ανθρώπου είναι τόσο σκοτεινή που αν κοιτάξει μέσα του, θα τυφλωθεί.

Το μίσος, η διαστροφή και η βαρβαρότητά του τρομάζουν ώρες-ώρες ακόμα και τον ίδιο!

Θύματά του ο ίδιος ο συνάνθρωπος του και άλλα έμψυχα όντα αυτού του πλανήτη, που δεν του ανήκει, όπως νομίζει.

Σκορπά θάνατο, πόνο, δυστυχία σε όλους ανεξαιρέτως και χωρίς λόγο.

Γιατί;

Ένα ακόμη θύμα της ανθρώπινης διαστροφής υπήρξε ένα κουταβάκι στο Δροσοχώρι Ιωαννίνων, το οποίο έζησε την απόλυτη φρίκη.

Το μικράκι βρέθηκε να κλαίει μέσα σ’ ένα κάδο σκουπιδιών, ενώ το σώμα του ήταν καλυμμένο με μπάζα.

Κάποιος το είχε ξυλοκοπήσει άγρια και στη συνέχεια το έθαψε ζωντανό...

Οι άνθρωποι που το βρήκαν σε αυτή την κατάσταση, κάλεσαν τον Σύλλογο Προστασίας Αδέσποτων Ζώων Ιωαννίνων «Animal Action» και ζήτησαν βοήθεια.

Όπως αναφέρεται σε ανάρτηση στο FB, «οι κτηνίατροι διέγνωσαν ότι με αντικείμενο και κλωτσιές το χτυπούσαν στο κεφάλι και στο υπόλοιπο σώμα μέχρι να τον σκοτώσουν.

Ο μικρός λιποθύμησε απο τους πόνους και το ξύλο, κάνοντας τον βασανιστή του να πιστεύει πως τον έχει σκοτώσει. Μετά τον πέταξε μέσα σε κάδο σκουπιδιών, ρίχνοντας μπάζα απο πάνω για να μη τον δούνε.

Ο Lucky συνήρθε κάποια στιγμή και άρχισε να σπαράζει απο τους πόνους, προσπαθώντας να επιβιώσει κάτω απο τα μπάζα που του πέταξαν.

Το κορμάκι του και το κεφάλι του είναι παντού με κακώσεις, ο πόνος που νιώθει αβάσταχτος και προσπαθούμε να τον κρατήσουμε στη ζωή.

Ο μικρός είναι μαχητής και έδειξε κάποια σημάδια βελτίωσης που μας κάνουν να ελπίζουμε πως ίσως όλα θα πάνε έτσι όπως τα θέλουμε».

Πόσο "άνθρωποι" είμαστε άραγε όταν αφήνουμε πίσω μας πλάσματα που ζουν εφιάλτες, που σφαδάζουν από τον πόνο, γεμάτα φοβίες στην ψυχή;

Πόσο "άνθρωποι" είμαστε όταν εγκαταλείπουμε στη μοίρα τους πλάσματα που μας λατρεύουν περισσότερο απ' ότι εμείς τον ίδιο μας τον εαυτό;

Πόσο "άνθρωποι" είμαστε όταν επιλέγουμε να χτυπήσουμε ανυπεράσπιστα πλάσματα, που δεν μας κάνουν κανένα απολύτως κακό;

Πόσο "άνθρωποι" είμαστε όταν στερούμε την ζωή από ένα ον, ξεγελώντας την πείνα του;

Πόσο "άνθρωποι" είμαστε όταν ουσιαστικά απαρνιόμαστε ηθική, αγάπη, αλληλεγγύη και την ίδια την βαθύτερη φύση της "ανθρωπιάς";

Όλα αυτά τα ανυπεράσπιστα, άκακα, αθώα πλάσματα που βασανίστηκαν, πείνασαν, εγκαταλείφθηκαν, θανατώθηκαν θα στοιχειώνουν όχι μόνο τους δράστες και όλους όσους δεν έκαναν τίποτα για να τα σώσουν...

*Το κουταβάκι αναρρώνει και όλοι ελπίζουν ότι θα τα καταφέρει!

Προσθήκη νέου σχολίου